• Síguenos:

E por que o propio?

A Coruña confírmase un ano máis como a capital de cosmopailanismo, urbe onde calquera excentricidade chegada das galaxias exteriores é acollida con paixón. O mariscal do cosmopailanismo foi aquel ex alcalde que agora dá nome a un tramo do seu paseo marítimo e sae nos faladoiros alumeando a nosa ignorancia en asuntos de historia e de relixión.

Sir Vázquez apadriñou dende macrocentros comerciais, paraíso do produto multinacional, ata réplicas da Sirenita ou estatuas dun Beatle asasinado. Tamén queimou fallas valencianas, alentou infames touradas e organizou as pseudoromarías das casas rexionais (xa o nome...), entre outros magnos eventos cosmopailáns.

Negreira continuou fielmente o legado vazquista e como proba velaí o Oktoberfest Olé, unha horterada invencible neste universo da máis cutre imitación. A Coruña lidera a tendencia nun país, o galego, que ama por tradición o alleo mentres despreza o propio. E así visitas as bateas baixo o son dunhas sevillanas ou mercas nos postos de artesanía artigos vascos ou de Taiwan.

Temos casos realmente tráxicos: a minusvaloración da cultura e idioma propios revélase dunha gravidade singular; a devastadora invasión do eucalipto en substitución das árbores autóctonas e cultivos propios supón un golpe mortal.

Que implica defender e promover o propio? Representa unha actitude meramente chauvinista ou agocha un motivo alén do orgullo e a autoidentificación? Pois claro! A promoción do propio debería constituír un dos eixos da xestión política dun país dado o seu incuestionable valor estratéxico e económico. Os pobos que así o entenden progresan; os que non, estáncanse e retroceden.

A defensa da cultura e idioma propios permite que o resto do mundo, as xentes que nos visitan nos meses de estío por exemplo, coñeza as nosas peculiaridades, a nosa idiosincrasia, co cal tenderá a valorar en maior medida as nosas propostas e os nosos produtos. A promoción dos valores e tradicións propios, ademais de incidir no aspecto anterior, imprimirá un carimbo de autenticidade, unha marca de orixe, que novamente repercutirá na apreciación xeral da nosa posición. E dando a coñecer directamente os nosos produtos e calidades impulsariamos a súa adquisición directa e multiplicariamos a súa exposición nos mercados e territorios dos usuarios e adquirentes.

Por poñer un exemplo obvio: se no canto da inmensa horterada traída de Baviera se fomentasen obradoiros de oficios tradicionais con presenza en Galicia ou produtos ecolóxicos aquí cultivados, estariamos promovendo e valorizando a artesanía e a produción agrícola do país. Se no canto das chamadas “casas rexionais” se organizasen degustacións dos produtos e receitas típicas das distintas bisbarras de Galicia, estaríamos favorecendo a difusión da nosa oferta alimentaria e gastronómica.

Algún día, espero e mesmo supoño, acabaremos con esta lacra do autodesprezo que tanto limita as nosas capacidades e iniciativas. Pregúntome se daquela non será xa demasiado tarde.

Marcelino Fernández Mallo

Enviaremos un mensaje al correo indicado con el enlace que deberás clicar para completar el alta. No recibirás ningún boletín hasta entonces. Política de privacidad